سلام به دوستان

با اینکه مقدمه است اما بدون مقدمه

می رم سر اصل مطلب...

آنچه که می خوانید،سرگذشت عزیزانی ست که

 در راهروهای تنگ وباریک دادگاه ها،

پوشه یابچه بغل به اتاق هامی دوند تا

برای اجرای حُکمشان-

 که همان حق شان است - روز را به شب آیا

 برسانند یا نه!؟

نوشته ها ،نمایشی است که احتیاج به

تفسیر وتمجید و...ندارد امانظرتان مهم است!

نوشتن از من ،خواندن وقضاوت از شما!

...